หมายเหตุ::
เรื่องที่จะเขียนถึงต่อไปนี้ เป็นเหตุการณ์จริง แต่ตัวละครสมมุตินะจ๊ะ
อนึ่ง ใครไม่ชอบเรื่องผัวๆเมียๆชู้ๆ ขอให้ข้ามไป
แต่ใครชอบอ่านเรื่องนินทาชาวบ้าน ก็เชิญตามสะดวกจ้ะ
เรื่องมีอยู่ว่า....
(สมมุตินะคะ สมมุติ สมมุติว่า) มีผู้หญิงคนหนึ่ง (สมมุติว่าเธอชื่อ "โบอา") ที่บังเอิ๊ญญญมีโอกาสได้ร่วมงานกะชายหนุ่มที่ตรงสเป็คของเธอพอดี๊ (สมมุติว่าชื่อ "ยูชอน") หลังจากได้ร่วมงานกันอยู่สองสามครั้ง โบอา ซึ่งเป็นหญิงสาวที่หวั่นไหวง่าย อยู่ใกล้ใครก็หลงคนนั้น จู่ๆก็เกิดหลงรักยูชอนขึ้นมา
และเนื่องจากโบอา เป็นหญิงสาวที่ไม่สามารถเก็บความรู้สึกใดๆไว้กับตัวเองได้เลย จึงเพียรเขียนจดหมายรัก บอกความนัยกับยูชอนอยู่เป็นเวลาสองสัปดาห์(ก่อนที่จะต้องแยกย้ายจากกันเพราะทำงานจบโปรเจคท์แล้ว)
เวลาผ่านไปอีกสัปดาห์หนึ่ง โบอาเห็นว่าจดหมายไม่สัมฤทธิ์ผล จึงได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนๆ (สมมุติให้ชื่อว่า "ยุนโฮ" "แจจุง" และ "ชางมิน" ) เพื่อนๆทั้งสามก็เห็นดีเห็นงาม เอาใจช่วย ลุ้นกันใหญ่ ในที่สุด โบอาจึงตัดสินใจ บอกรักยูชอน
....จากนั้นทั้งคู่ก็โทรศัพท์ติดต่อกันเรื่อยมา
แต่แล้ว! ยังไม่ทันพ้นสองสัปดาห์ก็เกิดเรื่อง
โบอาเริ่มโทรหาเพื่อนๆในกลุ่มของเธอถี่ขึ้นแบบผิดปกติ ทุกครั้งที่โทรจะคุยด้วยน้ำเสียงงุ้งงิ้งเป็นเวลานานนนนนแบบคนมีความรักและทุกประโยคล้วนพูดถึงแต่ยูชอน โดยเธอไม่ได้สนใจจะใส่ใจว่าเพื่อนๆจะมีธุระปะปังและพร้อมจะฟังเธอหรือไม่ จนเพื่อนๆของเธอเริ่มเอือมระอาแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเห็นว่าเพื่อนมีความสุขดี จนมีบางอย่างแปลกๆหลุดออกมาจากเรื่องเล่าของโบอาว่า....
ยูชอน มีเมียแล้ว....
(ในที่นี้สมมุติให้เมียของยูชอนชื่อว่า "จุนซู")
ยูชอนกะจุนซู คบหากันมาสองสามปี (พูดง่ายๆคือเป็นเมียแต่ยังไม่ได้แต่งงาน) ทีแรก ยูชอนก็เห็นว่าการที่โบอามาจีบตนเองนั้นเป็นเรื่องขำขัน เลยเอาไปเล่าให้เพื่อนในกลุ่มรวมถึงจุนซู(ผู้เป็นเมีย)ฟัง แถมยังให้จุนซูอ่านแม้กระทั่งจดหมายที่โบอาเขียน
พอเพื่อนๆของโบอารู้ความจริงเข้า ก็เริ่มออกอาการห้ามปราม เพราะไม่อยากให้เพื่อนโดนตราหน้าว่าเป็นชู้ แต่โบอาก็พยายามหาคนสนับสนุนความคิดของเธอ เธอทำทีเป็นโทรหาปรึกษาเพื่อนทีละคน โดยเอาเรื่องว่าแม่ด่ามาเป็นข้ออ้าง ตอนแรกๆเพื่อนเห็นทำท่าจะร้องไห้ ก็เห็นใจยอมรับฟัง ไปๆมาๆ อ้าว ตายหร่า นี่ไม่ได้มาปรึกษาปัญหาครอบครัวนี่หว่า แต่ออกแนวอยากทำครอบครัวชาวบ้านร้าวฉาน โดยมีคำพูดติดปาก ให้แลดูเป็นคนดีว่า....
"ชั้นน่ะ ไม่ได้อยากให้เค้าเลิกกะเมียแล้วมาคบกับชั้นนะ"
ยุนโฮพยายามให้คำปรึกษาที่สั้นและห้วนที่สุด ฟันธงให้เห็นถึงความเห็นแก่ตัวของคนขี้กั๊กและช่างให้ความหวังกับสาวๆอย่างที่ยูชอนเป็นอยู่ แต่เมื่อโบอาไม่เห็นด้วยกับความคิดของยุนโฮ เธอจึงค่อยๆเฝดตัวออกมา แล้วโทรไปหาชางมินแทน ด้วยความที่ว่า ชางมินอายุน้อยกว่าเธอและเป็นรุ่นน้อง เด็กที่สุดในกุล่ม ยังไงๆก็คงไม่กล้าต่อว่าเธอ
แต่โบอาหารู้ไม่ว่าเธอคิดผิด!
ชางมินต่อว่าโบอาด้วยถ้อยคำที่ค่อนข้างตรงและรุนแรง ลามเลยไปถึงความไม่เป็นสุภาพบุรุษของยูชอนและความเห็นแก่ตัวของเค้า นั่นทำให้โบอารีบออกโรงกางปีกปกป้องยูชอนสุดชีวิต เค้ากลายเป็นคนที่เพื่อนๆแตะไม่ได้
เรื่องยิ่งแย่เมื่อโบอาเริ่มทะเลาะกับคนในครอบครัว เพราะเธอไม่สนใจสิ่งอื่นใดรอบกายนอกจากยูชอน ไม่แคร์อะไรใดๆในชีวิต เธอเริ่มโกหกเกี่ยวกับตัวเค้า ปิดหูปิดตาไม่สนใจว่าเค้ากำลังให้ความหวังและคบเธอเล่นๆแก้เซ็งเท่านั้น
เธอหนีจากการปรึกษาเพื่อนสองคนที่ไม่เห็นด้วย ไปคุยกับแจจุงแทน แจจุงไม่ได้ว่าอะไร เพราะไม่อยากให้เธอเครียดแล้วเตลิดไปในทางที่ไม่ดี เค้าไม่คิดที่จะสนับสนุนการเป็นชู้ของเธอ แต่ก็รับฟังและปล่อยให้เธอพูดสิ่งที่อยู่ในใจ
จนในที่สุดเธอโพล่งออกมาว่า "อยากได้ยูชอนมาเป็นของตนเอง"
เพื่อนๆทั้งสามกลุ้มใจและเอือมระอาไปในเวลาเดียวกัน มืดแปดด้านกับความยั้งไม่หยุดฉุดไม่อยู่ อยากเป็นชู้จนหน้ามืดตาบอดของโบอา....
::คำถาม::
1. หากคุณเป็นเพื่อนๆของโบอา คุณจะทำอย่างไรคะ?
2. หากคุณเป็นจุนซู แล้วจับได้ คุณจะทำอย่างไรคะ?
ขอย้ำ นี่ไม่ใช่พล็อตฟิค!!
(แต่ก็อย่าคิดจะก๊อบไปเขียนนะคะ)
ปล. ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมตอบคำถาม(ไม่ชิงรางวัล)ล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
ไปแระ วิงเวียน เห็นดาว
*** ***
*** //[=0=]\\ ***
(พูดเล่นค่ะ ถ้าผัวเราไม่ไปเล่นด้วยกะฝ่ายนั้น เราก็คงเฉยๆมั๊ง)
